Ten artykuł będzie podzielony na dwie części. W pierwszej poruszymy temat różnicy między kijami trekkingowymi, a kijami do Nordic Walking. W drugiej części temat kijów składanych i o stałej długości.
Tak jak już wcześniej wspomniałem na naszym forum, efektem sprzedaży w sklepach sportowych/turystycznych (bardziej w tych pierwszych) kijów trekingowych, osobom szukających kijów do nordic walking, może być niewiedza lub celowe działanie. Trudno wskazać co jest gorsze, niewiedza sprzedawcy na temat kijów i ich rodzajów czy tez świadome działanie sprzedawcy (by na przykład pozbyć się nadmiaru złego rodzaju kijów). Z etycznego punktu widzenia druga opcja oczywiście jest gorsza, ale efekt w obydwu przypadkach jest ten sam - klient zakupił złe kije! Musimy jednak zdawać sobie sprawę z faktu, że jeżeli sprzedawca wprowadzi nas w błąd (świadomi lub nie) mamy prawo zwrócić towar. W razie problemów można skontaktować się z Rzecznikiem Praw Konsumentów.
Na czym więc polegają różnice?
- Rękojeść
W Nordic Walking jest to ergonomiczny uchwyt - trochę grubszy od samego kija
W trekkingu - znacznie grubsza rękojeść, gdy ją chwycimy zauważymy, że każdy palec ma wyprofilowane miejsce
- Paski
- W Nordic Walking - tutaj producenci mają kilka rozwiązań przede wszystkim regulowana jest odległość między dłonią a kijkiem, regulowana jest też siła zaciśnięcia paska na nadgarstku
- W kijach trekkingowych - jest tylko jeden pasek - na nadgarstek - nim jednocześnie regulujemy obydwie odległości - oczywiście w tym wypadku pasek nie spełnia funkcji którą powinien!
- W Nordic Walking - znaczenie ma cz pasek jest na lewą rękę cz na prawą
- W Nordic Walking - producenci kijów stosują również "paski-rękawiczki"- składa się to z tak jakby dwóch połączonych pasków - jeden oplata nadgarstek drugi połączony jest z nim w taki sposób by oddzielić kciuk od reszty palców. Dopiero po założeniu tych "pasków-rękawiczek" na dłonie wpinamy się w kije. W tym wypadku zazwyczaj kije są uniwersalne, to znaczy, że może być prawym kijem jak i lewym. Ten rodzaj paska jest o tyle wygodny, że odchodzi nam regulacja odległości dłoni od kijków.
- Groty
- Przeważnie są one wymienialne. Producenci kijów do NW projektują kije tak by było to możliwe w prosty i szybki sposób.
- W kijach do trekkingu też da się to zrobić (w większości wypadkach), ale musimy zdawać sobie sprawę z jednej rzeczy. Wymaganie trekking-owców, a nordic-owców to dwie różne sprawy.
Trekking jest to forma turystyki, przeważnie turystyki górskiej, gdzie osoby często maszerują z plecakami pokonując wyznaczone odcinki.
Nordic Walking to forma rekreacji - nie chodzimy tutaj z dużymi ciężkimi plecakami. Chodzimy tutaj często po asfalcie, betonie, zmieniamy często nawierzchnię.
Są groty uniwersalne które w obydwu przypadkach są wyglądają podobnie i mają podobne jak nie takie same właściwości.
- Buciki, nakładki - również mogą wystąpić w trekkingu i NW
Często można spotkać w nordic "buciki" profilowane w kierunku marszu.
- Bardzo często możemy spotkać groty profilowane do kierunku marszu.
Groty z amortyzatorem.
- Materiał
Kije do nordic wykonywane są przeważnie w włókna węglowego - im więcej tym kije są lżejsze oraz bardziej elastyczne.
Występują również modele aluminiowe - są one jednak cięższe. Aluminium stosuje się często do kijów o regulowanej długości.
To że kije do Nordic Walking, pojawiły się w wersji regulowanej z pewnością zostało zaczerpnięte z trekkingu. Gdzie odgrywa to dużą rolę, podczas wędrówki mamy złożone kije przyczepione są do plecaka (nie zajmują dużo miejsca), gdy są potrzebne wyciągamy kije i je rozkładamy.
Nordic Walking od razu zaczęło wyznaczać swoją własną ścieżkę. W tym momencie większość producentów proponuje kije o stałej długości, lecz nie wycofuje kijów regulowanych.
Plusy kijów składanych:
- są składane (mój ulubiony plus)
- można je dopasować do konkretnego wzrostu danej osoby (nie ma przedziałek o 5 cm)
- zajmują mało miejsca przy transporcie
- w momencie nałożenia "bucika" długość kija się zmienia (można to skorygować)
Minusy kijów składanych:
- są cięższe
- mogą się złożyć, kwestia bezpieczeństwa - aczkolwiek przy odpowiednim skręceniu kije wytrzymują około 150 km nacisku
- często część kija jest wykonana z aluminium (ta dolna)
- są mniej trwałe
Plusy kijów o stałej długości:
- są lżejsze
- bardziej wytrzymałe
- bezpieczniejsze
Minusy kijów o stałej długości:
- występują w przedziałach co 5 cm
- zajmują trochę miejsca, odczuwalne zwłaszcza przy transporcie
Kije składane dobre są dla instruktorów - gdyż komplet 15 par takich kijów zapewni, że dopasujemy je do każdej grup, którą przyjdzie nam szkolić.
Pisaliśmy też o bardzo dobrym pomyśle firmy EXEL, która wprowadziła na rynek kije o nazwie JUNIOR. Są to kije dla dzieci, zakres ich pracy 60-100 cm - (artykuł o tych kijach TU).
wrzesień 25, 2010 19:51
Brak komentarzy